Bellroom na Facebooku

Starożytne grobowce

Nastał u nas  jesienny czas zadumy nad tym co dawne …tym co było i przeminęło!

Zapraszam Was na nastrojową wizytę w starożytnej Turcji. W czasie swojej podróży zwiedziłam wiele ciekawych miejsc. Jednak najbardziej utkwił mi w pamięci obraz grobów …na skałach.

Grobowce te znalazłam w małej wiosce rybackiej, położonej na wschodnim brzegu rzeki Dalyan, 90km od Marmaris , gdzie mieszkałam. Miejscowość Daylan ma zaledwie 400 mieszkańców, lecz w sezonie turystycznym nie brakuje tu chętnych do podziwiania okolicy. Jest to teren strefy ekologicznej, chronionej Parkiem Krajobrazowym i chyba najbardziej zielony miejsce w Turcji.

Rzeka Dalyan daje tez schronienie żółwiom  Caretta. Na tle tej imponującej przyrody spotykamy historię. Piękne grobowce pod szczytami gór. Nie mogę sobie wyobrazić ogromu pracy włożonej w wykucie tego miejsca! To przecież V-VII w ….a nie było wiertarek udarowych!

Grobowce te należały do ludu starożytnej Licji.  Podbili te tereny zarówno Persowie jaki i Grecy. Po roku 550 p.n.e był okres rozkwitu tego rejonu. Rozwój gospodarczy szedł w parze z rozwojem piśmiennictwa , handlem ( bito ogromne ilości monet!) oraz powstaniem monumentalnych grobowców skalnych.

 

Niestety nie miałam okazji wdrapać się do wnętrza grobowców ( obawiam się, że takich atrakcji nie oferują lokalsi!). Gościu, który pływał z nami łódką po rzece opowiadał, że wnętrza tych grobowców pokryte są pięknymi płaskorzeźbami. Reliefy te przedstawiają głównie uczty pogrzebowe rodziny zmarłego, sceny bitew, oraz sceny mitologiczne  i zwierzęta.

Licyjczycy najbardziej lubili rzeźbić lwy, jako symbol władzy królewskiej. Niedaleko grobowca znajdowano również okrągłe ołtarze, zdobione ornamentami i inskrypcjami. Opowiadał tez , że w czasie badań naukowcy odnaleźli liczne naczynia z terrakoty, piękną biżuterię oraz małe buteleczki….

Oczywiście były tez monety, jako opłata dla Charona za przewiezienie zmarłego na …druga stronę rzeki!

 

zdj.Katarzyna Fiedorow

Katarzyna Fiedorow

Kto za tym stoi?

Jestem Kaśka! Już dekadę projektuję wnętrza i doradzam jak stworzyć swój własny kąt do życia. Z wykształcenia jestem finansistą i projektantem wnętrz. Takie duo świetnie się sprawdza w pracy zawodowej. Projektuję wnętrza mieszkalne, szkoły, przedszkola, puby, sklepy.....sale baletowe...Piszę artykuły do gazet wnętrzarskich ( "Własny Dom" nr 3/2013 , 9/2014, "Wnętrza Daniela"1/2013). Mam fajną rodzinkę, dużo zwierzaków. Wolny czas spędzam w podróży, z moim nieodłącznym aparatem fotograficznym ( kilka publikacji moich zdjęć w podręcznikach do geografii) Chodzę po górach, jeżdżę na nartach i rolkach. Życie jest za krótkie na odpoczynek!

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
2 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Jachu
Jachu
1 rok temu

Bardzo ciekawe. To niesamowite, że na różnych kontynentach bardzo dawno temu ludzie wierzyli w życie po śmierci . W wielu miejscach spotkałem grobowce, które były de` facto domkami z pełnym wyposażeniem, najbardziej intrygujące były Chachapojas w Peru . Teraz raczej świat się „globalizuje” i groby to groby. Szkoda, że to się zmienia. Te o których piszesz też raczej przypominają „mieszkanie z wyposażeniem” niż trumnę. .

Inne teksty, które mogą Cię zainteresować